Wanneer de Kringloop van Ervaring als leeswijze wordt gebruikt, verschuift de aandacht van wat het leven is naar hoe verschijningen worden gelezen. De grootste consequentie is niet een nieuwe waarheid, maar een andere manier van kijken. Daardoor veranderen vrijwel alle klassieke vragen over mens, tijd, identiteit, geluk en werkelijkheid. Hieronder een overzicht van de belangrijkste consequenties.

De mens verschuift van bestuurder naar verschijnsel

In de traditionele kijk: ik ervaar de wereld.

In de kringloop: er verschijnt een ervaring waarin een ik wordt herkend.

Daardoor wordt het “ik” minder een oorsprong en meer een verschijningsvorm.

Tijd verliest zijn vanzelfsprekendheid

Wij denken meestal: gebeurtenissen vormen samen een tijdlijn.

De kringloop suggereert: herkenning verbindt verschijningen, waardoor continuïteit ontstaat.

Tijd wordt daarmee een leeswijze van ervaring.

Identiteit wordt vloeibaar

Als identiteit ontstaat door herkenning van patronen:

• hoeft niemand zichzelf te verdedigen;
• hoeft niemand zichzelf te bewijzen;
• hoeft niemand zichzelf vast te houden.

Zelfbeeld wordt een hulpmiddel in plaats van een noodzaak.

Negatieve emoties krijgen een andere betekenis

Emoties worden geen vijand.

Zij tonen waar:

• een verwachting verschijnt;
• een wil verschijnt;
• een botsing verschijnt.

De emotie wordt informatie in plaats van probleem.

Controle blijkt kleiner dan gedacht

Veel controlepogingen richten zich op:

• de toekomst;
• andere mensen;
• omstandigheden.

De kringloop laat zien dat deze vooral verschijnen als mentale constructies. Hierdoor verschuift aandacht naar wat nu verschijnt.

Verzet verliest aantrekkingskracht

Wanneer wordt gezien dat verschijningen verschijnen zoals zij verschijnen: neemt de neiging af om voortdurend tegen ervaring te vechten. Dat betekent niet passiviteit. Het betekent minder innerlijke oorlog.

Gelijkwaardigheid wordt vanzelfsprekender

Als identiteit een verschijningsvorm is: wordt het moeilijker om fundamentele superioriteit te claimen.

Iedereen verschijnt binnen dezelfde dynamiek van herkenning.

Verhalen worden zichtbaar als verhalen

Mensen leven grotendeels in narratieven:

• mijn verleden;
• mijn succes;
• mijn mislukking;
• mijn toekomst.

De kringloop maakt zichtbaar dat deze verhalen zelf ook verschijnselen zijn. Daardoor ontstaat ruimte.

Zingeving verschuift

Niet:

Wat is de zin van het leven?

Maar:

Welke betekenis verschijnt?

Betekenis wordt dynamisch in plaats van absoluut.

Waarheid wordt bescheidener

Absolute uitspraken verliezen vanzelfsprekendheid. Niet omdat niets waar zou zijn.

Maar omdat iedere waarheid verschijnt binnen een manier van lezen.

Angst voor verandering neemt af

Als alles voortdurend verschijnt en verdwijnt: wordt verandering minder een bedreiging.

Verandering blijkt niet de uitzondering. Verandering blijkt de normale toestand.

Het leven wordt lichter

Niet omdat problemen verdwijnen, maar omdat minder hoeft te worden vastgezet. Minder verdedigd. Minder gecontroleerd.

Creativiteit krijgt meer ruimte

Wanneer identiteit minder vast wordt: ontstaat speelruimte.

Nieuwe rollen. Nieuwe verhalen. Nieuwe richtingen.

Niet omdat ze waar zijn, maar omdat ze mogelijk zijn.

Spirituele systemen verliezen hun monopolie

De kringloop hoeft niet te leiden naar:

• materialisme
• spiritualiteit
• nihilisme
• idealisme

Zij beschrijft een leeswijze. Geen geloofssysteem.

Het leven wordt een voortdurende ontdekking

Niet:

Ik weet wie ik ben.

Niet:

Ik weet wat werkelijkheid is.

Maar:

Er verschijnt.

En vervolgens:

Er wordt herkend.

Dat houdt de wereld open.

Misschien is dit uiteindelijk de meest verstrekkende consequentie van de Kringloop van Ervaring:

Het leven hoeft niet langer begrepen te worden om volledig ervaren te kunnen worden.

Of nog eenvoudiger:

Wat verschijnt, verschijnt.
Wat wordt herkend, wordt herkend.
Het verhaal volgt later.

Bron: boekenserie Reis naar Helderheid