Je denkt misschien dat je leeft.

Dat jij keuzes maakt.
Dat jij bepaalt wat er gebeurt.

Maar kijk eens eerlijk.

Gedachten verschijnen.
Gevoelens komen op.
Reacties gebeuren.

En daarna ontstaat het verhaal:
“Dit doe ik.”

Leven als interpretatie

Wat je “jouw leven” noemt,
is een voortdurende lezing van wat verschijnt.

Net zoals je een boek leest
en betekenis geeft aan woorden op papier.

Alleen voelt dit boek anders.

Omdat je erin voorkomt.

De illusie van sturing

Het voelt alsof jij stuurt.
Maar die ervaring van sturing… verschijnt ook.

Net als alles.

Het is een interpretatie.
Een manier van lezen.

Niet de bron van wat gebeurt.

De verschuiving

En hier wordt het interessant.

Als je stopt met geloven dat jij het leven bestuurt,
verdwijnt er geen controle…er verdwijnt spanning.

Er blijft iets open.
Lichter.
Directer.

Je hoeft het leven niet meer te dragen.

Je hoeft het alleen nog te zien.

Bron: De mens als interface (verschijnt begin mei)

Rob Vellekoop