Morgen voelt vaak opmerkelijk echt. We denken eraan. We plannen ervoor. We maken ons zorgen. We kijken ernaar uit. Soms lijkt morgen zelfs meer aanwezig dan vandaag.

Een afspraak volgende week kan nu al spanning geven.
Een vakantie over drie maanden kan nu al plezier oproepen.
Een moeilijk gesprek van morgen kan vandaag al vermoeid maken.

Daardoor ontstaat gemakkelijk de indruk dat wij voortdurend tussen verschillende tijden bewegen. Alsof een deel van ons alvast vooruitloopt.

Maar kijk eens rustig. Niet naar wat je denkt.

Kijk naar wat verschijnt.

Wanneer verschijnt morgen eigenlijk?

Niet als idee.
Niet als herinnering.
Niet als planning.

Als ervaring.

Probeer het eens heel letterlijk.

Zoek morgen.

Niet het woord.
Niet het beeld.
Niet de gedachte.

Zoek de ervaring.

Waar bevindt die zich? Je kunt denken aan morgen. Je kunt je iets voorstellen. Je kunt een beeld maken van wat mogelijk verschijnt.

Maar dat wat verschijnt, verschijnt nu.

De gedachte verschijnt nu. De spanning verschijnt nu. De verwachting verschijnt nu.

Zelfs het idee van morgen verschijnt niet morgen.

Het verschijnt vandaag. Of preciezer: het verschijnt in dit moment.

Dat klinkt klein, maar de consequentie is groot.

Veel stress ontstaat rond gebeurtenissen die nog niet verschenen zijn.
Veel haast begint voordat er iets gebeurt.
Veel onrust lijkt verbonden met een tijd die nog nergens zichtbaar is.

Niet omdat er iets misgaat, maar omdat gedachten alvast ervaringen oproepen.

De kans is groot dat we daardoor soms een toekomst dragen, die nog nergens aanwezig is.

Misschien lopen we niet vooruit in de tijd. Misschien verschijnen er alleen ervaringen die vooruit lijken te wijzen.
Dat is iets anders. Heel anders. Want als morgen nooit als ervaring verschijnt, wat blijft er dan over?

Misschien alleen dit. Wat nu verschijnt.

En waarschijnlijk verschijnt morgen uiteindelijk precies hetzelfde als altijd:

niet als morgen.

Maar als dit.

Uit de serie Reis naar Helderheid
Boek 4 — Tijd als ervaring
– verschijnt binnenkort –