Er was een tijd waarin ik dacht dat het leven begrepen moest worden. Wie ben ik? Wat is de werkelijkheid? Bestaat vrije wil? Leven we in een universum of in een simulatie? Zijn we optimistisch of pessimistisch? Introvert of extravert?

Onverwachts

Steeds opnieuw probeerde ik een antwoord te vinden dat eindelijk zekerheid zou geven. Maar gaandeweg ontdekte ik iets onverwachts.
Misschien hoeft het leven helemaal niet opgelost te worden, maar hoeft het alleen gezien te worden.
Een van de mooiste ontdekkingen tijdens het schrijven van Reis naar Helderheid is misschien wel dat het leven niet begrepen hoeft te worden om het voluit te kunnen ervaren.

Wat verschijnt, verschijnt als ervaring. Die ervaring wordt herkend. Vervolgens verschijnt de volgende ervaring.

Dat is genoeg. Niet omdat daarmee alle vragen zijn beantwoord, maar omdat het leven zich toch al blijft ontvouwen. Ik hoef niet meer met zekerheid te weten wie ik werkelijk ben. Evenmin eerst te definiëren voordat ik haar kan beleven. Ik hoef geen sluitend antwoord te hebben op de vraag of we in een universum, een multiversum of een simulatie leven.

Lichter

Al die mogelijkheden kunnen als gedachte verschijnen. Ze mogen nieuwsgierigheid oproepen, maar ze zijn niet langer de voorwaarde om te kunnen leven. Daardoor verandert er iets opmerkelijks. Het leven wordt lichter. Niet omdat alle onzekerheid verdwijnt. Juist omdat onzekerheid geen probleem meer hoeft te zijn.

Iedere ontmoeting wordt een ontdekking.
Iedere wandeling.
Iedere gedachte.
Iedere emotie.

Niet omdat ze bijzonder zijn, maar omdat ze verschijnen. En wat verschijnt, kan opnieuw worden herkend. Langzaam verdwijnt de behoefte om voortdurend een beeld van jezelf te vormen. Ben ik moedig of voorzichtig? Ben ik spiritueel of nuchter? Ben ik succesvol of mislukt?

Verhalen

Ook dat blijken verhalen te zijn die verschijnen. Soms bruikbaar. Soms beperkend, maar nooit noodzakelijk om dit moment te ervaren.
Hetzelfde geldt voor grote vragen over de wereld.

Is de toekomst hoopvol of somber?

Gaan we vooruit of achteruit?

Leven we in een utopie of een dystopie?

Mogelijk zijn het interessante vragen en leiden ze tot boeiende gesprekken. Maar het leven wacht niet op het antwoord. Terwijl wij nadenken, verschijnt het volgende moment alweer.

En daarna het volgende. Steeds opnieuw. Misschien is dat wel de grootste verandering.

Nieuwsgierigheid

Het leven verandert van een puzzel die opgelost moet worden in een ontdekkingstocht die nooit ophoudt. Niet omdat alle antwoorden gevonden zijn, maar omdat de behoefte aan definitieve antwoorden langzaam plaatsmaakt voor iets anders.

Nieuwsgierigheid.

En misschien is juist die nieuwsgierigheid de meest natuurlijke manier om met de stroom van het leven mee te bewegen.

Bron: serie Reis naar Helderheid
Geen reis naar een andere werkelijkheid, maar een terugkeer naar dezelfde gebeurtenis zonder het vanzelfsprekende verhaal