Zes consequente leugens over ‘onze’ democratie

Over het algemeen hebben mensen erg veel kritiek op de overheid. Desondanks durven we er niet mee te stoppen. Democratie is het toverwoord waar eigenlijk niemand tegen kan zijn. Democratie is goed en een dictatuur is slecht. Zo simpel is dat. Voor de rest lijkt er geen alternatief te zijn. Er is een top 6 van leugens die het geloof in ‘onze’ democratie in stand houdt.

Het meest recente voorbeeld van een regering die niet werkt in het voordeel van de meerderheid van de bevolking, maar voor een minderheid van aandeelhouders van bedrijven, is de Hongaarse premier. Hij wil ‘zijn’ volk verplichten om een paar honderd uur per jaar gratis overwerk te verrichten voor hun werkgevers. Hij toont minachting voor hun rechten. De betogers noemen het een ‘slavenwet’. Kiest de bevolking ervoor om als slaaf behandeld te worden? Nee, maar het wordt hen wel opgedrongen door de leiders. Wie is er dan de baas? Het volk of de ‘democratische’ leiders?

Hetzelfde geldt voor Frankrijk waar een nieuwe Napoleon is opgestaan. In de ‘democratie’ Frankrijk proberen de burgers van hun gekozen president af te komen. Al vele maanden protesteren ze tegen Macron. Ambtenaren, studenten, scholieren, spoorpersoneel en deze weken de #GiletsJaunes. Hun verzet wordt verboden en onderdrukt. Afgelopen zaterdag werden meer dan 60 stations gesloten om te voorkomen dat betogers naar Parijs konden afreizen om hun mening te uiten. De troepen van Macron reageren meestal met geweld op de protesten. Is dat de macht van het volk? Of is dat een bewijs van de machteloosheid van het volk? Macron zegt:’Ik ben de baas. JUllie hebben mij gekozen. Als je niet luistert stuur ik mijn robocops op je af.’ Hij handhaaft zich dus met geweld. Als de bevolking niet gehoorzaamt naar hun ‘op democratische wijze gekozen leider’ dan gaat het traangas en de wapenstok eroverheen.

Larken Rose merkt terecht op in zijn boek dat mensen geloven dat een regering nodig is, er is namelijk geen rationeel argument voor dit idee. Steeds hebben mensen door een gebrek aan (zelf)vertrouwen het geloof gekoesterd dat zij zichzelf niet kunnen besturen, maar daarvoor leiders nodig hebben. Het bewijs hiervoor kon niet geleverd worden, want steeds opnieuw wordt er in vol vertrouwen achter een leider aangelopen. Deze leider heeft ongekende bevoegdheden als ‘overheid’ gekregen, die met steeds meer regels mensen hun laatste hoop op vrijheid afneemt. Deze overheid is steeds internationaler geworden, de mens moet niet alleen gehoorzamen aan nationale regels, maar ook aan die van de Europese Unie en via verbanden als de NAVO ook aan de VS als NAVO-leider. En dat allemaal onder het mom van:’Wij zijn democratisch gekozen, dus wij voeren uit wat jullie willen.

Gelukkig komen er barsten in de vaas van de ‘democratie’. Steeds meer mensen beseffen dat zij helemaal niet de baas zijn in hun land. De leiders drijven hun macht zover dat ze de meeste burgers steeds meer benadelen, in plaats van hen een goed leven te bezorgen, waarvoor ze gekozen en aangesteld zijn.

Top 6 van leugens

1. Een democratie heeft een regering van, door en van het volk

Het Griekse woord democratie betekent ‘macht aan het volk’. Het volk benoemt een regering die het volk dient. Maar een regering kan helemaal niet dienen door te regeren. Het kan of dienen of regeren maar niet beide tegelijkertijd. Evenmin dienen wetten de mens. Een wet is een verzameling van bevelen die een regering heeft uitgevaardigd. Het naleven van deze wetten wordt afgedwongen met boetes en straffen. Omdat het recht afkomstig is van mensen zoals jij en ik, kan dit ook nooit zoals gesuggereerd wordt, verheven zijn boven de ideeën van gewone mensen, dus als een soort magische kapstok dienen. Tenzij dit recht bedacht zou zijn door een buitenaards wezen of kunstmatige intelligentie zonder invloed van de mens.

2. Een Kamerlid, gemeenteraadslid, lid van Provinciale Staten vertegenwoordigt de burgers

Als je een persoon naar de winkel stuurt die jou gaat vertegenwoordigen door in plaats van jou een brood te kopen kan hij nooit meer doen dan jij zou doen bij de bakker. Hij mag als jouw vertegenwoordiger niet ineens meer dan jij, met andere woorden als jij de bakker niet mag beroven, dan mag jouw vertegenwoordiger dit evenmin.

Dat geldt echter niet voor volksvertegenwoordigers, die mogen altijd meer dan de mensen die hen hebben gekozen. Het Kamerlid mag besluiten goedkeuren, bijvoorbeeld over het voeren van oorlog met Rusland of het doen van miljardenaankopen van gevechtsvliegtuigen. Op dat moment vertegenwoordigt dit lid jou niet meer, maar heeft hij opeens bevoegdheden die een gewoon mens niet heeft. Hij mag ook beslissen dat jij als je een uitkering krijgt ervoor een tegenprestatie moet leveren. Zelf kan jij geen enkel medemens opleggen voor jou als slaafje te werken, want dan overtreed je een wet.

Deze gekozen leden vertegenwoordigen dus niet, maar besturen jou. Zij krijgen opeens ongekende macht. Gewone mensen kunnen niet zichzelf besturen daarvoor hebben zij bijzondere mensen nodig, dat zijn namelijk bestuurders, die opeens over bovenmenselijke capaciteiten beschikken, nadat zij bestuurslid zijn geworden.

3. Een meerderheid mag besturen namens een minderheid

Waar komt toch het waanidee vandaan dat een meerderheid opeens de baas kan zijn over een minderheid? De minderheid zal het hiermee nooit eens zijn. Gelukkig voor een democratie wisselt steeds de meerderheid en de minderheid van samenstelling, zodat soms de minderheid toch zijn zin krijgt. Dit maakt het echter niet meer logisch. Met andere woorden bij verkiezingen stemt de minderheid van de kiezers stilzwijgend in met de macht van de meerderheid. De ene kiezer legt dus zijn wil op via een regering aan een andere kiezer. Daarnaast zijn er in Nederland meer dan 2 miljoen mensen die hun stem niet hebben uitgebracht, omdat zij geen enkel vertrouwen in de overheid meer hebben. Deze groep heeft dus helemaal niets in te brengen en moet lijdzaam afwachten wat er gaat gebeuren.

4. Er bestaat geen keuze tussen een regering of geen regering

Volgens Rose begint niemand een kruistocht om de kerstman af te schaffen, als hij er niet in gelooft.
Een wettelijke heersende klasse bestaat niet, deze bestaat slechts als geloof in de hoofden van mensen. Vanaf het moment dat dit geloof ophoudt gaan mensen op een andere manier om met elkaar. Dan komt het aan op zelf verantwoordelijkheid nemen en zorgen voor elkaar vanuit vrijheid en omdat ieder geholpen wil worden in behoeftige omstandigheden. Het zelfvertrouwen wordt dan de basis van ons leven in plaats van bouwen op een regering.

5. Door op het grondgebied van een land te wonen stem je stilzwijgend in met de regels van dat land

Het wordt zo vaak in discussies over vluchtelingen gezegd, als deze mensen ‘onze’ regels niet aanstaan dan gaan ze maar weg. Het waanidee hierachter is dat iedereen vrij is om het land te verlaten. Maar wat blijkt, door ergens te wonen in een stad, provincie of land bestaat er opeens een ‘overeenkomst’ die je verplicht je te houden aan de regels die zijn bedacht door bestuurders (mensen die claimen dit recht te hebben als vertegenwoordiger van het volk dat in dat land woont).

6. Een regering is noodzakelijk om chaos en onlusten te voorkomen

Dit idee komt voort uit de gedachte die ons van jongs af aan geleerd is, namelijk dat we iemand nodig hebben die leiding geeft. Het voelt voor ieder bijzonder vreemd aan en roept zelfs angst op, dat de wereld bestaat zonder gezagsdragers en bestuurders. We hebben geleerd dat de wereld dan onder zal gaan aan bendes en geweld.

We vergeten hierbij echter een heel bijzonder gegeven, namelijk dat deze bendes niet zo maar van ons het recht krijgen over ons te regeren. Wij zijn namelijk allemaal uitermate vakkundig geïndoctrineerd met het idee dat wij onszelf niet kunnen besturen en dat wij daarvoor ‘de overheid’ nodig hebben. Die titel overheid en gezagsdrager geven wij niet zo maar aan de een of andere bende of groep mensen die zegt ons te gaan besturen. Wij moeten geloven dat hem of haar die macht toekomt en in een hele reeks symbolen van gezag, tekens en wetten van ‘de overheid’.

Bronnen:
Het meest gevaarlijke bijgeloof van Larken Rose

Het meest gevaarlijke bijgeloof

Nieuwe Tao van R. Vellekoop

Nieuwe Tao (paperback)

 

Rob Vellekoop, 8 augustus 2017 / 18 december 2018

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*