Armoede in Nederland blijft stijgen: 140.000 mensen bij voedselbanken

Foto 123rf

De regeringspartijen verdringen elkaar in deze verkiezingsperiode met mooie en vooral sociaal goed klinkende beloften. Daarom nemen we de cijfers over de armoede er maar eens bij om te kijken hoe sociaal kabinet Rutte nu werkelijk is wanneer de verkiezingen ver weg zijn. De cijfers van Eurostat liegen er niet om: opnieuw neemt de armoede toe. Ook de voedselbanken draaien nog meer op volle toeren.

Volgens de getallen van het Europese Bureau voor Statistiek Eurostat leven opnieuw meer Nederlanders in armoede of in de directe de gevarenzone daarvan. Waren er dat in 2015 nog 2,7 miljoen voor 2016 zijn dat 2,8 miljoen medelanders en voor 2017 zelfs 2,9 miljoen. De cijfers voor 2018 ontbreken nog.

De cijfers bevestigen dat ondanks dat het ‘goed gaat met de economie’ een toenemend aantal landgenoten dit niet in hun portemonnee merken.

Eurostat

Het Europese Bureau voor Statistiek hanteert als armoedegrens dat mensen zich minstens 4 van de volgende 9 zaken niet kunnen permitteren:
1) huur betalen of water/energienota,
2) woning voldoende warm kunnen houden,
3) te maken met onverwachte uitgaven,
4) het eten van vlees, vis of gelijksoortig om de andere dag,
5) een week vakantie van huis,
6) een auto,
7) een wasmachine,
8) een kleuren-tv,
of 9) een telefoon

Nederland en andere Europese landen (cijfers Eurostat)
Mensen die in armoede leven of in directe gevarenzone daarvan

in miljoenen 2014 2015 2016 2017
Nederland 2,8 2,7 2,8 2,9
België 2,3 2,3 2,3 2,3
Duitsland 16,5 16,0 16,0 15,5

 

in percentage 2014 2015 2016 2017
Nederland 16,5 16,4 16,7 17,0
België 21,2 21,1 20,7 20,3
Duitsland 20,6 20,0 19,7 19,0

CBS

In Nederland leven volgens het Centraal Bureau Statistiek 1,1 miljoen mensen in armoede (op basis van het niet-veel-maar-toereikend criterium), hiervan is 1 op de 12 een kind. Dit getal wijkt dus af van het hierboven genoemde aantal dat van een andere definitie uitgaat.

Tienduizenden kinderen zitten dagelijks met honger in de klas.

Honger / kleding & spullen

Dat iedere burger in beginsel geen honger hoeft te lijden en zich deugdelijk kan kleden is niet te danken aan de overheid maar aan particuliere initiatieven. Zo zijn er bijna 200 voedselbanken (waarvan 169 aangesloten bij Voedselbanken Nederland). Vrijwilligersorganisatie Voedselbanken Nederland schrijft dat zij 140.000 klanten het afgelopen jaar hebben geholpen, dat is 6% meer dan in 2017. Op deze manier konden 33.000 huishoudens voedselsteun krijgen.

De voedselbanken zien in 2017 een grote diversiteit aan klanten: ZZP-ers, langdurig zieken maar ook mensen met (hypotheek)schulden en werkzoekenden. Het aandeel 50plussers groeit.

Daarnaast telt Nederland ongeveer 54 kledingbanken (kledingbanken.nl) waar mensen die geen kleding kunnen betalen het gratis mogen uitzoeken. Zij zijn (nog) niet verenigd.

De kerken nemen ook een deel van de armoedebestrijding voor hun rekening, blijkt uit het Armoedeonderzoek 2016. Het totaal aantal hulpvragen is gestegen van circa 40.000 in 2012 naar 50.000 in 2015. De individuele hulp bestaat uit giften, hulp in natura of leningen. Daarnaast doen kerken aan hulp via de voedselbank, inloophuizen, projecten rond armoedebestrijding en projecten die specifiek gericht zijn op kinderen in armoede. Eind 2019 is er een nieuw armoedeonderzoek beschikbaar.

Kerken dragen in 2015 meer dan 36 miljoen euro in hulp en meer dan 1,25 miljoen uren (waarde uitgedrukt in geld: 38,8 miljoen euro) aan vrijwilligerswerk bij aan armoedebestrijding. Het gaat om honger en noodhulp om te voorkomen dat mensen uit hun huis worden gezet of van nutsvoorzieningen worden afgesloten.

Tot slot zijn er nog tientallen spullenbanken, waar mensen gratis spulletjes mogen uitzoeken. Deze banken zijn natuurlijk geen luxe. Het bestaan ervan verraadt een grote verborgen armoede. Blijkbaar is de armoede in ons land zo groot dat particulieren zich het armzalige lot van hun medemens zijn gaan aantrekken en ondanks een tekortschietende overheid het leven van de minder gelukkigen toch wat aangenamer wil maken. Alleen al de voedselbanken drijven op bijna 12.000 vrijwilligers.

Rob Vellekoop, 14 maart 2019

10 Comments

  1. Ik lees hier in verschillende reacties voorbeelden van mensen die verkeerde keuzes maken of hun armoede helemaal aan zichzelf te danken hebben.

    Ten eerste, iemand komt niet zomaar voor de voedselbank in aanmerking. Daarvoor moet je eerst je hele hebben en houwen op tafel gooien en dan wordt door een medewerker bepaalt of je er recht op hebt of niet. Als er mensen zijn die ten onrechte van de voedselbank gebruik maken dan is dit die medewerkers te verwijten.

    Ten tweede, het is niet zo simpel om te stellen dat iedereen zijn eigen lot creëert. Dit is pertinent niet waar. Ik ken mensen die zich enorm inspannen om hun leven op de rit proberen te krijgen maar door continu tegenslag telkens weer in dezelfde troosteloze situatie afglijden, geheel buiten hun eigen schuld om. Vergeet ook niet dat arm zijn héél veel geestelijke energie vergt en mensen ook figuurlijk lam slaat. Opstaan en naar bed gaan met de gedachte hoe je morgen in godsnaam je kinderen te eten gaat geven, laat staan de ouderbijdrage voor een schoolreisje betalen, sloopt een mens.
    Ja echt, er zijn mensen die daadwerkelijk honger hebben, ook al zijn ze niet dakloos. Ik sponsor zelf regelmatig een lieve vriendin met 3 kinderen die écht regelmatig geen snee boterham meer in huis heeft. Ze rookt niet, heeft geen auto, koopt geen kleren voor zichzelf, gaat niet uit, niets van dat al. Dus wanneer er hoge tandartsrekening komt, dan blijft er precies 0 euro over om van te eten of een energierekening te betalen.

    Dus mensen, oordeel niet! Armoede is ECHT en het is verschrikkelijk dat dat in een welvarend land als Nederland zo vaak voorkomt want we kunnen er met z’n allen heus voor zorgen dat die armoede verdwijnt. Daarvoor moeten we dus als eerste af van het neoliberale beleid dat nu al decennialang ons land afbreekt.

  2. Ik begrijp het plaatje niet bij de tekst deze twee hebben niets met elkaar te maken. Ik loop zelf bij de voedselbank. En het plaatje laat mijns inziens daklozen zien. dit is manipuleren van de werkelijk. We hebben het niet makkelijk, maar dit is overdreven.

  3. Ik leef ook onder de armoede grens, maar ik red het nog net. Natuurlijk moet ik daar zelf moeite voor doen, maar ik heb ook geluk. Ik heb een zelfstandig zeer kleine woning met huurtoeslag. Ik heb ook op kamers moeten wonen en dat is heel erg duur. Als er iets gebeurt moet je geld van familie lenen, dat je niet gemakkelijk terug kunt betalen. Nu red ik het dankzij een zelfstandige woning. Vroeger werkte ik, maar ik verdiende niet veel, met de reiskosten en de kosten voor kleding (werd verplicht gesteld door de werkgever, maar zonder vergoeding) en een dure kamer had ik uiteindelijk veel minder dan nu. Ik heb helaas geen tuin, ik heb weleens gekeken naar een volkstuintje, dat zou schelen in de boodschappen. Ik heb geen auto of kleurentelevisie, maar wel internet en ik zet mijn verwarming alleen aan als het heel hard vriest. Ik heb een zwemkaart en dat scheelt met douchen thuis. Ik draag goedkope kleding, joggingbroek met trui of shirt. Ik fris het soms op met een mooie shawl, die ik al jaren heb. Ik draag 1 paar sportschoenen en heb geen andere schoenen nodig. Ik koop ze in de opruiming voor minder dan 30 euro. Zo red ik het. Ik heb vroeger altijd gewerkt en in mijn goede tijd ook heel erg goed verdiend en ik wist in het begin niet hoe ik super zuinig kon leven. Ik heb het van anderen afgekeken. Kan iedereen dit? Nee. Het ligt er aan hoe je uit een situatie komt. Een woning vinden is een groot probleem. Er zijn mensen, die hun hele inkomen aan 1 kamer moeten besteden. Dan red je het niet. Met hele hoge medische kosten, red je het ook niet. Als je geen familie hebt die af en toe kan helpen zodat je niet betaalde hulp hoeft in te schakelen, red je het niet. Onverwachte hoge kosten moet je kunnen lenen bij familie, anders ga je op dat moment failliet. Mensen denken te gemakkelijk over armoede. Zeker, als je verder alles hebt, red je het. Maar als je nog veel nodig hebt, red je het niet. Ik hoef niet naar de voedselbank, maar ik ken er velen die dat wel moeten. Ik ken ook mensen met een tuintje, die leveren aan de voedselbank, hoewel ze zelf ook arm zijn.

  4. Armoede nou begrijp best wel dat vele het minder hebben .Maar hoe ga je er mee om als je je uitkering heb gekregen eerst je laste en dan je eten .Dat gebeurd niet mensen bestellen maar kopen de duurste dingen en ja dan hou je echt niks meer over. En over schulden ja is wel mooi als je Drie jaar erin bent en dan schuld vrij bent daarom dat vele denken dat doe ik ook maar .Uit ervaring nooit in de problemen gekomen om dat ik weet hoe ik mijn eigen dingem voor elkaar krijg .Zo moet mensen in armoe het ook kunnen en hier in Nederland verhongerd je echt niet!Is hoe je er mee om gaat .

  5. als je echt wilt helpen kun je beter niet oordelen
    over de mensen die bij de voedselbank moeten aankloppen
    anders moet je een ander baantje zoeken om te helpen
    om daardoor dat speciale gevoel te krijgen van
    DAN HEB IK HET TOCH BETER VOOR ELKAAR
    want daar begint de hele ellendige ongelijkheid vaak mee
    zonnetje
    egoïsme is geen mens vreemd
    onbaatzuchtig helpen is pas heerlijk

  6. De regeltjes zijn te ingewikkeld en daarom vallen de mensen in deze schuldenlast?
    Vereenvoudigen de vrijheid van leven en verlaat de hokjesgeest?

  7. Ik heb een aantal jaren het teveel v an mijn moestuin naar de voedselbank gebracht.
    Daar heb ik diverse verhalen van medewerkers gehoord.
    Bijv. Verhaal 1 ging over een mw die haar pakket niet op de afgesproken dag kwam halen. Ze werd gebeld door een medewerker en de mw gaf aan dat ze op dat moment (smorgens vroeg) aan het plaatselijke strandje lag en nu geen zin had om te komen.
    Deze mw is te verstaan gegeven dat als dit weer gebeurde zij niet meer welkom was bij de voedselbank.
    Ik, persoonlijk, had haar direct geschrapt van de lijst. Voor haar 10 andere nooddruftigen.
    Verhaal 2 ging in het algemeen over de klanten die roken.
    Tabak ed kost een vermogen en ik sprak mijn oordeel daar over uit.
    De medewerker vond dat ik te cru in mijn oordeel was. Want, zo zei ze, die mensen hebben zo veel problemen. Dan pak je hun enige pleziertje ook nog af.
    Ik zie dat anders. Ik zie dat als, je maakt zelf keuzes. En blijkbaar de verkeerde keuzes. Als je wilt blijven roken en daardoor niet je boodschappen kunt betalen. Want wat zit er nou werkelijk in zo’n voedsel pakket. Voor nog geen tientje. Bij de aldi en lidl heb je voor een tientje al veel.
    En roken kost al gauw een tientje PER DAG.

  8. Armoede is wel een tuin hebben, of er één van een ander kunnen gebruiken, maar dan niet je eigen eten verbouwen.
    Eenieder heeft de mogelijkheid zijn/haar eigen leven te creëren.
    Zo niet linksom dan wel rechtsom.
    Ik ben van mening dat menigeen vooral aan geestelijke armoede lijd, door het jarenlang weggeven van de eigen stem aan de marionetten van de poppenspelers, de politici.
    Zogauw met dit gaat beseffen, kan de mogelijkheid ontstaan weer in de eigen kracht te komen en de verantwoordelijkheid voor het leven terug in eigen hand te nemen.
    Dit wordt anarchisme genoemd, hetgeen betekent dat men geen andere macht over zichzelf duld.
    Dat men elkander hier in ondersteund en helpt lijkt mijn een normalere en gezondere zaak dan nog langer te vertrouwen op een roverheid.
    Door te stemmen op incompetente empathieloze politici creëert men precies wat men nu ontmoet, een incompetente samenleving waar de empathie ver te zoeken is.
    Dus wederom kan men stellen dat een andere wereld bij het Zelf aanvangt en nergens anders.

    Stay Human!

    Jos.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.